ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 109 / 5

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 202 [กำหนดระยะกาลแห่งอสงไขยกัปในเตโชสังวัฏฏะ] ในกัป ๔ นั้น (ระยะกาล) แต่ (เกิด) มหาเมฆล้างกัปไปจนถึง เปลวไฟขาด นี้เป็นอสงไขยหนึ่งเรียกว่า สังวัฏกัป แต่เป

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการแบ่งระยะกาลในอสงไขยกัป ทั้งในส่วนของเตโชสังวัฏฏะและอาโปสังวัฏฏะ โดยเริ่มจากการเกิดมหาเมฆ จนถึงความเกิดปรากฏของจันทร์และสูรย์ รวมถึงการพินาศด้วยน้ำ ในขณะที่มหาเมฆน้ำกรดปรากฏขึ้

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 203 ถูก ๆ เข้าแล้ว ย่อมละลายไป (สิ้น) น้ำ (นั่น) ลมธารไว้รอบ (คือ ลมแทนฝั่ง) น้ำจับแต่แผ่นดิน” (ขึ้นไป) จนถึง (พรหมโลก) ชั้น ทุติยฌานภูมิ มันยังพรหมโลกทั

ในเนื้อหาเรื่องนี้กล่าวถึงการละลายของน้ำในพรหมโลก โดยความหมายของ 'น้ำ' ที่ถูกสัญลักษณ์ในการอ้างอิงถึงเปลี่ยนแปลงในระดับต่าง ๆ ของโลกและปรากฏการณ์ที่เกิดจากอากาศทั้งเบื้องบนและเบื้องล่าง ที่รวมกันจนกลา

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 204 [กำหนดระยะกาลแห่งอสงไขยกัปในอาโปสังวัฏฏะ] ในกัป ๔ นั้น (ระยะกาล) แต่ (เกิด) มหาเมฆล้างกันไปจนถึง น้ำกรดล้างกับขาด (หายไป) นี่เป็นอสงไขยหนึ่ง แต่น้ำ (

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงความเข้าใจเกี่ยวกับอสงไขยในอาโปสังวัฏฏะที่แบ่งออกเป็น 4 ช่วงเวลา โดยระบุถึงการเกิดของมหาเมฆและน้ำกรดรวมถึงภาวะต่าง ๆ ขององค์ประกอบในจักรวาล นอกจากนี้ยังกล่าวถึงวาโยสังวัฏฏะที่อธิบา

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 205 ละเอียดสลายไปในฟ้านั้นเอง ลำดับนั้นลมทั้งขึ้นภายใต้มหาปฐพีพลิก แผ่นดินเอาล่างขึ้นบนแล้วซัดไปในอากาศ ที่ส่วนหนึ่ง ๆ แห่งแผ่นดิน ประมาณ ๑๐๐ โยชน์ก็มี ป

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงวิธีที่ลมสามารถพลิกและทำให้สิ่งต่างๆ ในจักรวาลพินาศได้ โดยเฉพาะกับแผ่นดินและภูเขาต่างๆ ที่ถูกส่งขึ้นไปในอากาศ รวมถึงการทำลายวิมานของเทวดาและพินาศชั้นพรหมโลก การแสดงให้เห็นถึงการกระ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 206 [กำหนดระยะกาลแห่งอสงไขยกัปในวาโยสังวัฏฏะ] ในกัป ๔ นั้น (ระยะกาล) แต่ (เกิด) มหาเมฆล้างกัปไปจนถึง ลมผลาญกัปบาด นี่เป็นอสงไขยหนึ่ง แต่ลมบาดไปจนถึง (เกิ

เนื้อหาเกี่ยวกับการกำหนดอสงไขยในวาโยสังวัฏฏะ โดยการระบุรายละเอียดเกี่ยวกับเกิดมหากัป และความสำคัญของอกุศลมูลในการพินาศของโลก เมื่อราคะมากย่อมพินาศด้วยไฟ โทสะด้วยน้ำ และโมหะด้วยลม โดยเน้นการอภิปรายเกี่

៨ ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 207 และเมื่อพินาศอย่างนั้นเล่า มันพินาศด้วยไฟ ๓ วาระติดต่อกัน ไป ในวาระที่ 4 จึงพินาศด้วยน้ำ (เสียคราวหนึ่ง) พินาศด้วยไฟ ๓ วาระ ในวาระที่ 4 พินาศด้วยน้

ในเนื้อหานี้พูดถึงการพินาศของโลกที่เกิดจากไฟ ๓ วาระและน้ำ ๒ หน โดยโลกพินาศทั้งหมด ๖๓ กัป อันเกิดจากอำนาจของราคะมากกว่าโทสะ สัตว์มีความ ราคะเกิดขึ้นมากมาย เมื่อถึงเวลาไฟเข้ามาถึงตรงไหน ลมก็เข้ามาทำลายช

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 208 ในคติ... ในวิญญาณฐิติ... ในสัตตาวาส ... ในสัตวนิกายโน้น ตัวเราได้เป็น....แล้ว คำว่า "เอวินาโม - มีชื่ออย่างนี้" คือชื่อติสสะ หรือชื่อปุสสะ (เป็นต้น)

ในบทนี้ มีการอธิบายการระลึกถึงชื่อและโคตรของตนในอดีตภพที่เกี่ยวข้องกับวิญญาณฐิติ สัตตาวาส และสัตวนิกาย โดยเฉพาะวิธีการที่ผู้คนสามารถระลึกถึงความเป็นอยู่ในอดีต ทั้งเรื่องผิวพรรณ การเลี้ยงชีพ และสุขทุกข

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 209 " (เป็นต้น) ข้อว่า "โส ตโต จโต อนุตร อุทปาที - เรานั้น จุติจากที่นั้นแล้วเกิดในที่โน้น " ความว่า อนึ่ง เรานั้นจุติจากภพหรือ จากกำเนิด จากคติ จากวิญญา

เนื้อหานี้พูดถึงความหมายของคำว่า 'จุติ' และ 'เกิด' ในบริบทของวิสุทธิมรรค ถ่ายทอดแนวคิดการส่งผ่านจากชีวิตหนึ่งไปยังอีกชีวิตหนึ่ง ทั้งยังยกตัวอย่างคำภาษาบาลีพร้อมคำอธิบายเกี่ยวกับภพและสัตว์ที่เกิดใหม่ โ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 210 ในที่นี้ คือในตระกูลกษัตริย์ หรือตระกูลพราหมณ์ชื่อโน้น (เป็นต้น) คำว่า อิติ คือ เอว์ (แปลว่า) โดยประการดังกล่าวมานี้) คำว่า "สาการ์ สอุทเทส์ - (ซึ่งบ

บทนี้กล่าวถึงการระลึกถึงบุพเพนิวาสและการแยกแยะคนตามชื่อและโคตร จากนั้นได้อธิบายว่าบุคคลนั้น ๆ สามารถระลึกและรู้จักตัวตนซึ่งพิจารณาจากเครื่องปรากฏเช่นผิวพรรณ ดังนั้นชื่อและโคตรจึงเป็นเครื่องชี้ตัวในการ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 211 จุตูปปาตญาณกถา พรรณนาความ ในเรื่องความรู้ในจิตและอุปบาต แห่งสัตว์ทั้ง หลาย พึงทราบ (ดังต่อไปนี้) [แก้อรรถบาลีจุตูปปาตญาณ] คำว่า "เพื่อจุตูปปาตญาณ "คื

บทความนี้เป็นการพรรณนาความรู้ในจิตและอุปบาตของสัตว์ โดยอธิบายถึงจุตุปปาตญาณ ซึ่งสามารถนำไปสู่การเข้าใจความเคลื่อนไหวและการเกิดขึ้นของสัตว์ต่างๆได้ พร้อมด้วยความรู้เกี่ยวกับธาตุที่เกิดขึ้นภายใน จงถึงกา

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 212 ฌานที่เป็นบาท) และเพราะอิงอาศัยทิพยวิหารของตน" (คืออาศัย ทิพยวิหารเป็นนิสสยปัจจัย) บ้าง ชื่อว่าเป็นทิพย์ เพราะมีแสงสว่าง ใหญ่" เหตุกำหนดอาโลกกสิณ (ได

ในบทนี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับญาณที่เรียกว่าจักษุ ซึ่งมีอรรถหมายถึงการเห็นทั้งจุติและอุปบาต และอธิบายถึงความแตกต่างของความเห็นว่าเที่ยงและความเห็นว่าขาดสูญ ข้อคิดที่ได้รับจากบทนี้คือการมีมุมมองที่ชัดเจน

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 215 ประกอบด้วยผลแห่งโลภะ คำว่า "ยถากมุมุปเค - เข้าถึง (คติ) ตาม กรรม" คือกรรมใด ๆ ที่ตนก่อไว้ เข้าถึง (คติ) ตามกรรมนั้น ๆ [ยถากัมมูปคญาณ] ในบทเหล่านั้น ก

บทนี้กล่าวถึงการเข้าถึงคติที่เป็นผลแห่งกรรมว่าด้วยหลักการที่สัตว์เกิดขึ้นตามกรรมที่ตนก่อไว้ โดยภิกษุมีการขยายอาโลกกสิณเพื่อเห็นสัตว์ในนรกและสวรรค์ ว่าก่อกรรมใดไว้จึงได้บังเกิดในสถานะนั้น ซึ่งรวมถึงการ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 216 " เสวยสมบัตินั่น " ลำดับนั้น ญาณอันมีกรรมนั้นเป็นอารมณ์ จึงเกิด ขึ้นแก่เธอว่า "(สัตว์เหล่านั้น) ทำกรรมชื่อนี้..." ความรู้นี้ชื่อ ยถา กัมมุปคญาณ อันบร

ในบทนี้กล่าวถึงญาณอันเกี่ยวข้องกับกรรม โดยเฉพาะความรู้เกี่ยวกับการดำเนินกรรมและการประพฤติชั่วที่เกิดจากกิเลส ความเข้าใจในข้อความนี้จะช่วยให้เห็นความสำคัญของทิพยจักษุญาณ ซึ่งเป็นพื้นฐานในการเข้าใจกรรมท

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - - หน้าที่ 217 ว่า เป็นผู้มุ่งความเสื่อมเสีย ว่าร้ายเอา อธิยาบว่าค่าเอง ติโทษเอา ซึ่งพระอริยะทั้งหลาย คือพระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธ และพระสาวก ทั้งหลาย โดยที่สุด แ

เนื้อหาเกี่ยวกับการว่าร้ายพระอริยะในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการที่พระเถระและภิกษุหนุ่มว่าพระอริยะไม่เป็นสมณะ ซึ่งมีผลกระทบต่อความเข้าใจในสมณธรรม. เรื่องนี้อธิบายเกี่ยวกับการวินิจฉัยว่าผู้ที่ว่าร้ายนั้นมี

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 218 ในหมู่บ้านแห่งใดแห่งหนึ่ง ท่านทั้งสองนั้นได้ยาคูยังร้อนประมาณ กระบวยหนึ่ง ในเรือนหลักแรกทีเดียว พอลมในท้องของพระเถระ เสียดขึ้น ท่านจึงคิดว่า "ยาคูนี้

เนื้อหาบทนี้เกี่ยวกับการสนทนาระหว่างพระเถระและภิกษุหนุ่ม ซึ่งพระเถระได้ดื่มยาคูในหมู่บ้าน ขณะที่ภิกษุหนุ่มแสดงความไม่เคารพพระเถระ โดยกล่าวว่า 'คนแก่หน้าไม่อาย' แม้ว่าตนเองจะเป็นพระโสดาบัน แต่ภิกษุหนุ่

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 219 [วิธีขอขมา] เพราะฉะนั้น แม้นผู้ใดอื่นว่าร้ายพระอริยะเข้า ผู้นั้นจึงไป (หา ท่าน) ถ้าท่านเป็นผู้อ่อน (พรรษา) กว่าตน ก็นั่งกระโหย่ง (ไม่ต้อง ไหว้) ขอขมา

บทความนี้กล่าวถึงวิธีการขอขมาผู้มีพระคุณในพระพุทธศาสนา โดยให้รายละเอียดเกี่ยวกับการขอขมาอย่างถูกต้องตามวัตรปฏิบัติ ไม่ว่าจะเป็นการขอขมาผู้มีพรรษาน้อยกว่าหรือมากกว่า รวมถึงการต้องปฏิบัติตนอย่างเหมาะสม

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 220 ข้าพเจ้าด้วยเถิด " แม้เมื่อไม่ได้ขอขมาต่อหน้า (ท่าน) ก็พึงทำวัตร นั้นเหมือนกัน ถ้าพระอริยะนั้นเป็นเอกจาริกภิกขุ (ภิกษุผู้จาริกไปผู้เดียว) สถาน ที่อยู

บทความนี้พูดถึงการขอขมาในพระพุทธศาสนา การขอขมาแม้จะไม่ได้ขอขมาต่อหน้าท่าน และข้อพิจารณาในการขอขมาท่านอรหันต์โดยเฉพาะเมื่อท่านได้ปรินิพพานไปแล้ว โดยเน้นถึงการทำจิตให้สงบและการประคองจิตอย่างถูกต้อง การบ

(ท่าน) เถิด· ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - - หน้าที่ 221 เมื่อได้ทำ (การขอขมา) เสียได้อย่างนี้แล้ว กรรมนั้นก็ไม่เป็น สัคคาวรณ์ ไม่เป็นมัคคาวรณ์เลย (กลับ) เป็นปกติเท่านั้นเองแล [มิจฉาทิฏฐิ] บท

บทความนี้กล่าวถึงการทำความเข้าใจเกี่ยวกับมิจฉาทิฏฐิ ผู้ที่มีความเห็นผิด และผลกระทบจากอริยุปวาทต่อการปฏิบัติธรรม โดยเน้นถึงความสำคัญของการมีศีล สมาธิ และปัญญาในการมาโฟกัสที่เป้าหมายการบรรลุธรรมและประโย

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 222 สำเร็จได้ในทิฏฐธรรมนี้แน่ อุปมาฉันใด อุปไมยนี้ก็ฉันนั้น สาริบุตร เรากล่าวว่า บุคคลไม่เลิกคำพูดอันนั้น ไม่ละความคิดอันนั้น ไม่สละ ทิ้งความเห็นอันนั้น

ในพระธรรมที่ถูกกล่าวถึงนี้ กล่าวถึงอันตรายของมิจฉาทิฏฐิ ซึ่งถูกนิยามว่าเป็นแนวคิดที่มีโทษมากที่สุดในการดำเนินชีวิต พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ให้ข้อคิดเกี่ยวกับการไม่ละทิ้งความคิดเห็นที่เห็นผิด และผลที่ตามม

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 223 (แดนมา) แห่งความสุขทั้งหลาย นิรยะ จัดเป็นทุคติ เพราะเป็นคติ คือเป็นที่อาศัยไปแห่งทุกข์ นัยหนึ่ง จัดเป็นทุคติ เพราะเป็นคติอันเกิดด้วยกรรมที่ชื่อว่าชั่

เนื้อหาเกี่ยวกับนิรยะซึ่งจัดเป็นทุคติที่เป็นที่อาศัยแห่งทุกข์ และวินิบาตที่ทำให้ตกลงไปอำนาจโดยคนทำชั่ว รายละเอียดเกี่ยวกับอัสสาทะ ความยินดีที่ไม่มีในที่นั้น รวมถึงการแบ่งประเภทของอายะและกำเนิดดิรัจฉาน